Laat de vinkjes toch vliegen

Als je twintig jaar geleden tijdens een sollicitatiegesprek zou verklappen dat je doof of slechthorend was, waren je kansen gauw verkeken. Anno 2015 beginnen de ogen van de HR medewerker meteen te glimmen zodra ze erachter komen dat je een ‘auditieve beperking’ hebt – ‘Jippie, iemand die we kunnen plaatsen in het kader van de Participatiewet!’. Als je dan vervolgens vertelt dat je geen Wajong status hebt, worden die ogen al gauw weer dof. Ze hebben niet zoveel aan jou zonder een vinkje, of je nu wel of niet doof bent.

Ondanks de trend om maatschappelijk verantwoord te ondernemen (MVO) en de Participatiewet heeft nog altijd een groot deel van de groep doven en slechthorenden moeite met het vinden van een leuke baan. Hoe kan dat eigenlijk? Niet iedereen heeft een ‘vinkje’ (een Wajong/Bijstand/WSW status) uit de Participatiewet. Die biedt je extra kansen. Het magische vinkje is net stroop waar werkgevers als vliegen op af gaan. Misschien ben ik gek, maar ik zie het verschil niet tussen een dove met 100 db gehoorverlies met de Nederlandse Gebarentaal als moedertaal en een dove met 100 db gehoorverlies met de Nederlandse Gebarentaal als moedertaal. De overheid blijkbaar wel. Dankzij het versnipperde beleid van het UWV heeft een deel van de doven wel een Wajong status, en een deel niet. Een groot deel van slechthorenden in Nederland heeft ook geen Wajong status.

Er is zoveel potentieel aanwezig. Doven en slechthorenden zijn steeds hoger opgeleid. Dankzij de technologische snufjes en verbeterde communicatievoorzieningen kunnen ze gewoon studeren en meedoen in de maatschappij. Maar als je eenmaal voet in de arbeidsmarkt zet, heb je te maken met moordende concurrentie. Een werkgever kiest vaak liever voor degene die alle taken binnen de functie goed kan uitvoeren. Onbekend maakt onbemind. Ook ik was na twee jaar bij Greenpeace uiteindelijk toch de zwakste schakel, ondanks mijn HBO diploma en kwaliteiten. Als het er echt op aan komt, zijn mensen met een ‘vlekje’ toch niet zo heel praktisch, of je moet goed beloond worden om er je best voor te willen doen. Gelukkig zijn er ook goede werkgevers die echt de kansen en kwaliteiten zien en door het ‘vinkjesbos’ heen kijken.

Ik las zelfs in een artikel dat het aanbod van mensen met een vinkje te klein is. Bedrijven staan te springen om bekwame medewerkers met een beperking. Hoe is dat in hemelsnaam mogelijk! Er zijn genoeg talenten, maar dan moet je wel dat vinkjes-criterium direct overboord zetten. Vooral kennisintensieve bedrijven als KPN, PwC, Accenture, ABN Amro, etc. doen mee aan deze trend. Zij zoeken naarstig naar hoogopgeleide mensen met een beperking die ze kunnen aannemen. Maar dat mag niet van Jetta Klijnsma, want zij wil vooral investeren in mensen die uit de Wajong, Bijstand of de sociale werkplaats komen. Mensen die zodanig beperkt zijn, dat ze een beschutte werkplek nodig hebben, moeten volgens haar zich zien te redden binnen een reguliere werkomgeving. Volgens mij worden die mensen er doodongelukkig van. En tegelijkertijd zitten de hoogopgeleiden doodongelukkig thuis.

Nederland, waarom zou je jezelf beperken in het aannemen van mensen met een beperking? Waarom denken in beperkingen? Denk in mogelijkheden en bied de ruimte! Investeer in de midden- en hogeropgeleiden, stimuleer ze zichzelf te blijven ontwikkelen, te netwerken, te solliciteren, carrière te maken. Op die manier investeer je in sociaal én economisch kapitaal. Over tien jaar is Nederland zodanig vergrijsd dat werkgevers zullen smeken om beroepskrachten, met of zonder vinkje. Laat die vinkjes toch vliegen en laat iedereen meedoen. Maar dan ook echt íedereen.

Ben jij doof of slechthorend? Zoek je werk of heb je al een baan? En vind je dit onderwerp interessant? Je bent van harte welkom op het Grow2work symposium ‘Groeien naar Succes!’ op vrijdag 20 november in Amsterdam. Kijk voor meer informatie op www.grow2work.nl.

broos_oktober_final

Tekening door: Bart Koolen www.apbart.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *